11/07/2009
Andere tijden
Nu denk ik: wat een verademing waren Theo van Gogh en Pim Fortuyn - qua doordachtheid en genuanceerdheid - in vergelijking met Geert Wilders. De film van Theo van Gogh is sterk. Als er mensen in belachelijk worden gemaakt, dan vooral medewerkers van de AIVD, geen Turken of Marokkanen / moslims. Het verhaal zit goed in elkaar en het is gemaakt met respect voor mensen, ongeacht waar zij vandaan komen.
Natuurlijk heeft Theo van Gogh erge dingen gezegd en met een groot deel van de standpunten van Pim Fortuyn ben ik het niet eens. Maar wat een wereld van verschil is het met Wilders. Via uitzending gemist van Zomergasten kwam ik een filmpje tegen van een dialoog tussen Pim Fortuyn en Nazmiye Oral, van de Nederlandse Moslim Omroep (zie hieronder). Het is een mooi gesprek, waarin zij goed naar elkaar luisteren en inhoudelijk met elkaar praten. Pim Fortuyn gebruikt geen enkel scheldwoord, hij praat nooit respectloos. Hij kent de cijfers en hij onderbouwt zijn stellingen. Hij zegt dat hij hoopt "dat we eruit komen", uit het integratievraagstuk, en dat hij zich daarvoor in wil zetten. Wanneer Namziye over haar moeder vertelt, dan denkt hij aan zijn eigen moeder. Hij bouwt bruggen.
Het is ondenkbaar dat Geert Wilders ooit zo'n dialooggesprek zou voeren. Te zien aan de Youtube filmpjes, lijkt het erop dat Wilders in 2006 voor het laatst een debat/dialoog voerde die niet in de kamer plaatsvond. En zijn speeches in de kamer zijn stuk voor stuk scheldpartijen zonder inhoud. Wanneer krijgen mensen hun verstand terug en beseffen ze dat het onzinnig is om op Wilders te stemmen?
11/02/2009
In de naam van Allah
Theo van Gogh zou vermoord zijn in de naam van Allah. Allah is het Arabische woord voor god. Islam, jodendom en christendom zijn monotheistische abrahamatische religies. Monotheisme betekent dat er maar 1 God is (dus niet 3, in de zin van 1 per godsdienst, of nog meer). Volgens mij geloven joden, moslims en christenen in dezelfde God. In ieder geval geloof ik niet in de god van Mohammed B. en ik geloof niet dat Theo van Gogh vermoord is in de naam van God. Als de wil van God was gedaan zou Theo nu nog vrolijk meepraten over geitenneukers / wat dan ook.
Vervolgens reageert Amanda Kluveld op een aantal conclusies van de WRR:
- De WRR zegt dat in het debat over integratie en identiteit religie en politiek steeds belangrijker zijn geworden en dat sociaal-economische problemen waar nieuwkomers mee kampen meer naar de achtergrond zijn geraakt.
Kluveld zegt in reactie: "Dat is niet vreemd. Als we iets leerden van Mohammed B. is dat sociaal-economische omstandigheden geen rol speelden. Wat een rol speelde was de islam."
Goh, dus omdat Mohammed B. niet laagopgeleid en niet arm was hoeven we het nu niet meer te hebben over de sociaal-economische problemen waar nieuwkomers mee kampen. We gaan het nu alleen nog over de islam hebben (terwijl die moord niets te maken heeft met hoe de islam bedoeld is). Logisch...
(Wat een kromme zin trouwens: "als we iets leerden ... is dat", dat moet zijn "is het dat...".)
- De WRR zegt dat de culturele kloof tussen allochtonen en autochtonen voor velen aanleiding is geweest het integratiedebat te willen aanscherpen. Nederland vraagt zich niet af hoe diversiteit op basis van gelijkwaardigheid bereikt kan worden, maar hoeveel diversiteit onze samenleving aankan.
Kluveld zegt: "Inderdaad, op sommige vormen van diversiteit, namelijk dat mensen op straat worden afgeslacht vanwege hun mening over de islam, zitten wij niet te wachten."
Een moordpartij op straat is geen vorm van diversiteit, dat is een misdaad die is begaan door een gek. Kluveld haalt een paar dingen door elkaar.
Kluveld zegt dat er niks mis is met polarisatie. Ik heb al eerder uitgelegd wat daar het probleem van is: sterkere tegenstellingen, een sterk wij-zij denken leidt to afzondering, onbegrip, vooroordelen, racisme en uiteindelijk meer geweld.
Dan zegt Kluveld dat Segers zo invoelend en meelevend over Mohammed B. schrijft. Segers lijkt mij echter niet bepaald een sympathisant van de moordenaar / extremisme.
Maar goed, laat ik niet te veel tijd verdoen met geblaat van Kluveld...
We horen bij elkaar - Guus Meeuwis
Dat dit nooit over gaat
We horen bij elkaar
Al geloof je niet
Dat het nog echt bestaat
Volg mij dan maar
11/01/2009
Wilders ondermijnt de democratie
Er zijn ruwweg twee manieren:
- Het is eenvoudig te begrijpen dat als Wilders een Fitna film maakt, dat extremisten dan boos worden en dat daarmee de kans op een aanslag in Nederland groter wordt.
- Een ingewikkelder manier is als volgt: Wilders domineert het islam- en integratiedebat. Hij verandert het discours. Het wordt opeens normaal om over kopvodden te praten in plaats van over hoofddoeken, terwijl moslima's mensen zijn, dus met een hoofd, geen kop. Wilders vergroot de tegenstellingen tussen moslims en niet-moslims, tussen allochtonen en autochtonen. Het debat verhardt. Er is minder ruimte voor een genuanceerd standpunt ergens in het midden. Wilders beledigt moslims. Moslims reageren boos. Hij wakkert aan beide kanten angst en haat aan. Angst leidt tot verwijdering tussen groepen. Separisme maakt dat vooroordelen en racisme toenemen en dat allochtonen meer aan de rand van de samenleving komen te staan, dat zij buiten de boot dreigen te vallen. Aan beide kanten neemt ook de kans op geweld toe.
Als Wilders verantwoordelijk is voor het ondermijnen van de democratie en de sociale cohesie, dan is hij dat op de tweede manier. Als het door Wilders komt dat er nu een grotere kans is op een aanslag in Nederland, dan is het nog niet zo dat we wanneer die aanslag plaatsvindt, dat we kunnen zeggen dat Wilders daarvoor verantwoordelijk is. De personen die de aanslag plegen zijn verantwoordelijk. Ik vind niet dat we moeten zeggen: Laten we ophouden extremisten te beledigen, laten we ophouden ons te verzetten tegen extremisme, want daarmee maken we extremisten boos en dan neemt de kans op een aanslag toe. Het is onzinnig en gevaarlijk om te proberen extremisten te vriend te houden uit angst voor aanslagen.Net als wanneer een meisje 's avonds laat met een kort rokje op straat gaat lopen. Als zij verkracht wordt is de verkrachter is daarvoor verantwoordelijk, niet het meisje. Wilders is verantwoordelijk voor het maken van een film die aanzet tot haat, niet voor het plegen van een aanslag.
Ik hoop dat mensen gaan nadenken over de effecten van het gedrag van Wilders. Zijn we werkelijk voor ondermijning van de democratie en sociale cohesie, zijn we voor een agressieve onveilige samenleving waarin angst en haat overheersen? Het kan goed zijn dat je een hekel hebt aan buitenlanders (hoewel dat op zich al racisme is), dat je soms last van hen hebt in je dagelijks leven, dat je graag zou willen dat het vertrouwde Nederland van 20 jaar geleden weer terug zou komen en dat Wilders dus precies jouw gedachten onder woorden brengt. Maar denk goed na over waar je steun aan biedt als je op Wilders stemt, over wat de gevolgen van zijn gedrag zijn voor de Nederlandse samenleving.
10/29/2009
Veel geschreeuw maar weinig wol
***
In het islamdebat moeten christenen een cruciale rol spelen. Want zonder vitaal christendom weten we niet waar we het zoeken moeten. Toen op 2 november 2004 Theo van Gogh met acht kogels van zijn fiets werd geschoten en met een messteek aan zijn einde kwam, stierf niet alleen een luidruchtige filmmaker en columnist. Die dag knapte er iets in de Nederlandse samenleving. De moord, die werd gepleegd door Mohammed B., een in Amsterdam geboren en getogen Marokkaanse Nederlander, was ook het einde van een multiculturele droom.
De feiten van hoe Theo van Gogh vermoord werd, die kennen we allemaal wel, dus die hoeft Segers hier eigenlijk niet te herhalen. Maar dan volgt de conclusie dat dit het einde betekent van een multiculturele droom. Waarom is met deze ene moord een droom van een goed functionerende multi-culturele samenleving niet meer mogelijk? Misschien gelooft Segers er niet meer in, maar ik wel, en met mij gelukkig veel meer mensen (waarom zou Job Cohen anders bijvoorbeeld het boek "Binden" schrijven).
En nog een punt: het gaat hier niet om een islamdebat maar om een integratiedebat.
Het was het einde van een samenleving waarin culturele verschillen alleen maar een verrijking waren, waarin de Nederlandse identiteit werd gerelativeerd om het nieuwkomers zo gemakkelijk mogelijk te maken en waarin de islam vooral een exotische aanwinst voor onze veelkleurige samenleving was.
De Nederlandse samenleving is er nooit een geweest waarin culturele verschillen alleen een verrijking waren, de integratie van nieuwkomers is altijd moeizaam geweest, is altijd gepaard gegaan met botsingen en problemen. De Nederlandse identiteit wordt niet gerelativeerd om het makkelijk te maken voor nieuwkomers. Ik denk dat als wij als Nederlanders een duidelijke identiteit zouden hebben, als we zouden weten wie wij zijn, dat het daarmee beter te doen wordt voor nieuwkomers om te integreren. Nu zeggen we in feite: "Jullie vreemdelingen moeten je aanpassen aan ons, aan onze normen en waarden, maar eigenlijk weten we niet precies meer wie we zijn en wat onze normen en waarden zijn, dus zoek het maar uit met het je aanpassen." Er wordt gesproken over een joods-christelijke traditie, maar er gaan nog maar weinig Nederlanders naar de kerk (vooral weinig jonge mensen) en voor veel Nederlanders neemt religie geen belangrijke plaats in hun leven in. Christenen kunnen dus inderdaad een bijdrage leveren aan een multi-culturele samenleving met een sterke ethiek waarin mensen weten wie zij zijn, waarin zij zichzelf kunnen zijn en waarbij zij hun verantwoordelijkheid op zich nemen om samen te werken aan een betere toekomst. Die bijdrage leveren christenen echter niet door te botsen met moslims. Mohammed B. is een extremist, een gek, geen normale moslim. De islam is niet exotisch. De islam heeft dezelfde wortels als het christendom.
Nieuwkomers mochten ‘integreren met behoud van eigen cultuur’ en weinig Nederlanders zagen daar iets tegenstrijdigs in.
Ja, integreren met behoud van eigen cultuur, dat is volgens mij de enig mogelijke manier om te integreren. Anders is het geen integreren maar assimileren. Behoud van eigen cultuur onder bepaalde voorwaarden, namelijk dat je gedrag niet in strijd is met de Nederlandse wet en dat je geen onnodige overlast veroorzaakt voor anderen. Dus je mag jezelf zijn zolang je wel rekening houdt met de gevolgen van je gedrag voor anderen.
De fatale ontmoeting tussen Van Gogh en B. was ook de botsing tussen twee subculturen die zich door elkaar bedreigd voelen.
Ontmoeting? Dat klinkt of ze gezellig samen een kopje thee gingen drinken.
Een deel van de seculiere meerderheid voelt zich erg ongemakkelijk bij de terugkeer van religie, bij wat Gilles Kepel la revanche de Dieu noemt. Voor de seculier-liberale goegemeente is iedere hoofddoek een bedreiging voor de ‘verworvenheden’ van de afgelopen decennia. En het huidige kabinet hoeft maar een tittel of jota aan de abortuswet te wijzigen of even langer na te denken over embryoselectie en de Elsbeth Etty’s van dit land hebben het niet meer. Ze staan op scherp.
Dit stuk tekst staat vol met generalisaties. Een simpel stukje stof, een hoofddoek, kan nooit een bedreiging vormen voor onze "verworvenheden" van de afgelopen decennia. Nu is Segers het met dat idee misschien ook niet eens en is dit een figuurlijke manier van spreken, maar het is beter om het zorgvuldiger te formuleren. De voorstellen voor wijziging van de abortuswet en embryoselectie gingen veel verder dan het wijzigen van een tittel of jota. En er is maar 1 Elsbeth Etty. Dat laatste lijkt misschien niet zo belangrijk, maar als je meer teksten m.b.t. Levinas op deze blog hebt gelezen, dan begrijp je misschien waarom het wel belangrijk is dat Segers Etty niet in een hokje stopt van "mensen zoals zij". Met die definiering reduceert hij haar tot een object, tot een categorie die hij in zijn hoofd verzonnen heeft. Dat mag hij niet doen met een mens, met de ander.
Daar tegenover staat het onbehagen van jonge moslims waarvan Mohammed B. een extreme representant was.
Er is inderdaad onbehagen onder jonge moslims. Mohammed B. is echter niet hun representant. Hij vertegenwoordigt niemand, alleen zichzelf.
Bij hen is er een conflict tussen enerzijds een innerlijke overtuiging, met het doen en laten van een Arabische profeet van 1300 jaar geleden als de maat der dingen, en anderzijds een omringende samenleving waarin alles mag en niets moet. Ze zitten knel tussen de plattelandscultuur van hun ouders en een hedonistische westerse cultuur. Het is een niemandsland waarin velen ofwel de ‘zuivere islam’ van het salafisme omarmen ofwel met hun wangedrag een grote middelvinger naar iedereen opsteken.
Vindt Segers dat een beetje belachelijk / achterlijk, om het doen en laten van een profeet van 1300 jaar geleden als maat der dingen te hanteren? De profeet Jezus leefde anders nog langer geleden. De meerderheid van de moslims in Nederland is geen salafist en vertoont geen wangedrag met het opsteken van een grote middelvinger naar iedereen. Dit zijn niet kloppende generalisaties.
In veel gevallen leidt het conflict van de tweede en derde generatie islamitische allochtonen letterlijk tot een innerlijke gespletenheid. De eerste generatie van Marokkaanse Nederlanders heeft vier keer zoveel kans op schizofrenie dan autochtonen, terwijl de tweede generatie daar zeven keer zoveel kans op heeft.
Een meisje op de middelbare school zei een keer over een leraar: "Hij was zo'n klootzak, hij stond je letterlijk af te zeiken." Ik denk niet dat de leraar dat letterlijk heeft gedaan. De innerlijke gespletenheid kan ook niet letterlijk zijn, dat klinkt als een gebroken ruggenwervel. De gespletenheid in de samenleving brengt inderdaad een innerlijke gespletenheid met zich mee en schizofrenie neemt toe. Zou dat helpen om de gespletenheid tegen te gaan, om luid en duidelijk te botsen, of zou de spleet, de kloof daardoor alleen maar groter worden...
Naast het gevoel van verlies bij de seculier-liberale meerderheid en de islamitische minderheid is er ook het ‘christelijke verlies’. Ikzelf maak deel uit van een gemeenschap die leeft met een herinnering aan een christelijk verleden, golven van secularisatie en paarse politiek over zich heen heeft gehad en steeds sterker het gevoel heeft gekregen dat er voor haar slechts een plaats in de culturele marge is. Toen onze huidige grondwet in de verf werd gezet en het liberalisme werd geformuleerd, was het christendom een nog algemeen aanvaarde bron van moraal. Dat is niet langer het geval.
"Golven van secularisatie en paarse politiek" is een overdreven formulering. En om te spreken van een herinnering aan een christelijk verleden gaat ook wel heel ver. De ontkerkelijking gaat snel in Nederland maar ook weer niet zo snel, er is wel een christelijk heden. Het christendom is nog steeds een algemeen aanvaarde bron van moraal, ook voor atheisten en ietsisten. Bijna ongemerkt is de Nederlandse cultuur voor een groot deel gevormd door christelijke waarden. Een cultuur verandert niet zo snel, dit is iets wat wezenlijk voor ons is als Nederlanders, ook al vinden we het steeds moeilijker om onder woorden te brengen wat die waarden precies zijn en hoe wij onze identiteit kunnen uitdragen.
In het islamdebat en de zoektocht naar onze nationale identiteit is duidelijk dat dit land geen christelijk land meer wil zijn. Daarmee kennen alle deelnemers aan het huidige debat gevoelens van verlies en vervreemding. Het ideaal van een multiculturele samenleving is voorbij, religie is terug, moslims voelen zich miskend en christenen gemarginaliseerd. In het islamdebat zijn we aanbeland aan de Boulevard of Broken Dreams.
Landen willen niets, alleen mensen willen iets. Willen we geen christelijk land meer zijn? Wat is dat, een christelijk land? Het ideaal van een multiculturele samenleving is niet voorbij. Als het wel voorbij zou zijn, wat heeft het dan nog voor zin dat we ons inspannen voor deze samenleving? We kunnen altijd geloven in een ideaal en werken aan de realisatie. Bovendien is er geen alternatief, een monoculturele samenleving is geen optie voor Nederland in de nabije toekomst.
Dit is het uitgelezen moment om het gevoel van verlies te boven te komen. We hebben de weerbarstige en ingewikkelde culturele werkelijkheid te aanvaarden en zullen de overtuigde keuze voor elkaar moeten maken. Niet omdat we elkaars beste vrienden zijn, niet omdat we geen verschillen meer willen zien, maar wel omdat we geen andere keuze hebben dan die voor een gezamenlijke toekomst. We zijn elkaars naasten, elkaars buren, we zullen het met elkaar moeten doen, ook al erger je je soms kapot aan die ander. Een keuze voor elkaar impliceert niet het einde van het debat, integendeel. Laten we onze inzet in het culturele debat allemaal luid en helder verwoorden. Maar de inzet zal niet langer zijn elkaar bij voorbaat vanwege een (niet-)religieuze achtergrond uit te sluiten, weg te pesten of schrik aan te jagen.
Dat klinkt goed, maar ik vrees dat Segers er iets anders mee bedoelt dan ik.
Het zal er voor ons allemaal op aankomen dat we ons verenigen rond het absolute culturele minimum van onze samenleving: onze politieke en religieuze vrijheden en een besef van verantwoordelijkheid voor elkaar. Iedereen die niet kan leven met onze vrijheden heeft hier geen toekomst. Iedereen die dat wel kan, moet vooral luid, duidelijk en verbaal met andersdenkenden botsen.
De bijdrage van christenen is daarbij cruciaal. Want ik ben er van overtuigd dat zonder een vitaal christendom deze samenleving geen idee heeft waar ze vandaan komt en, in de zoektocht naar identiteit en moraal, niet meer weet waar ze het zoeken moet.
We kiezen voor elkaar, maar mensen die de Nederlandse vrijheden te ver vinden gaan mogen niet meedoen. Dat klinkt als een goed begin voor het samen bouwen aan een gemeenschappelijke toekomst (ahum). En degenen die wel mee mogen doen moeten flink met elkaar gaan botsen. Met welk doel? Zodat de christenen het sterkst uit de strijd komen en hun wil opleggen aan de anderen, lijkt het.
Gert-Jan Segers is directeur van het Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie. Afgelopen maandag verscheen zijn islamstudie Voorwaarden voor vrede.
10/28/2009
Sigmund
10/25/2009
Dit mooie land
In "Dit mooie land", een verzameling van zijn columns in de Volkrant, zegt hij:
Immigrant! Je hebt niet voor niets je huis verlaten, je kwam om te veranderen. Daarom moet je tien keer harder werken dan de oorspronkelijke Nederlanders. Studeer hard, immigrant! Haal stevige papieren! Blijf jezelf! Wees eerlijk! Het land heeft je nodig. Werk met al je kracht!
Jezelf blijven is belangrijk denk ik. Het is zonde om alles wat je van huis uit hebt meegekregen, en wat je onderweg geleerd hebt in je leven, nu opeens overboord te gooien. Aanpassen kan ook alleen maar als je tegelijkertijd jezelf blijft. Als je jezelf verliest blijft er niets van je over. Kader Abdolah doet dat goed vind ik: zichzelf blijven en tegelijkertijd integreren in Nederland. Hij is gekomen om te veranderen. Hij doet er alles aan om dit land te leren kennen, om er zich thuis te voelen en aan zijn toekomst te werken. Hij draagt bij aan dit land met verhalen over waar hij vandaan komt, verhalen uit het oosten. En hij maakt scherpe analyses van wat er gaande is in Nederland, met de heldere blik van een buitenstaander.Nog een paar citaten uit "Dit mooie land":
Verliezen is een ervaring naar een nieuwe weg. Een nieuwe gelegenheid om op een andere manier te denken. Verliezen is niet het einde van alles, maar het einde van een bepaalde manier van denken. Wie ergens valt, staat ergens anders weer op. Dat is de wet van het leven.
***
Immigranten hebben geen keus: ze moeten de Nederlandse taal leren. Een taal kun je niet alleen leren, zoek naar een vereniging en word er lid van. Ik was lid van een hardloopvereniging, maar ze liepen zo hard dat communicatie onmogelijk was. Kies dus geen hardloopvereniging, maar iets waar je kunt zitten en praten. Twijfel nooit aan je kwaliteit als je kinderen je soms om je accent en foutjes belachelijk maken. Het accent is van jou, net als je ogen die van jou zijn, net als je handen die van jou zijn, dat is mooi.
***
Een paar jaar geleden, toen het water het land bedreigde, ging de koningin met haar rubberen laarzen in het water staan. Ze moet weer met laarzen aan op tv komen. Volgens mij zullen zelfs de terroristen naar haar luisteren. Ze moet zich tot iedereen richten en zeggen: "Dit land is van u. Het maakt niet uit wie u bent, het land is voor iedereen die hier een dak boven zijn hoofd heeft. We hebben een kroonjuweel: de vrijheid van meningsuiting. Iedereen mag het opzetten. Praat met elkaar. Dit mooie land is een goddelijk geschenk voor u en uw kinderen."
10/22/2009
Het verschil tussen gastverwarring en blinde haat: racisme in Nederland
De vijf soorten:
- Ignoracisme (ignorance, onwetendheid): racisme gebaseerd op feitelijke onjuistheden, een gebrek aan kennis.
- Gastverwarringsracisme: racisme gebaseerd op het idee dat nieuwe Nederlanders hier te gast zijn en dat zij het land uitgezet moeten worden als ze zich niet gedragen.
- Pragmatisch racisme: racisme gebaseerd op de wens om alle criminelen en etters het land uit te zetten, ongeacht etnische afkomst (dus ook Nederlanders). Pragmatisch richten zij zich op buitenlanders, vanuit het idee dat je die makkelijker het land kunt uitzetten.
- Blinde haat racisme: racisme gebaseerd op blinde haat tegen een bevolkingsgroep, ongeacht wat zij zeggen of doen.
- Ervaringsracisme: racisme gebaseerd op reele negatieve ervaringen.
Als we de verschillen zien dan kunnen we de bestrijding afstemmen op de soorten racisme. Sommige varianten zijn met informatie te bestrijden (ignoracisme), andere met effectiever beleid en weer andere met meer positieve interculturele ontmoetingen. Tonkens zegt dat ervaringsracisme het moeilijkst te bestrijden is. Dat denk ik niet eigenlijk. Volgens mij is blinde haat of angst het lastigst om mee om te gaan. Als mensen blind zijn geworden, figuurlijk, dan hebben pogingen tot beinvloeding geen zin meer . Geen enkele informatie, beleid of ontmoeting zal tot hen doordringen of zal hun standpunt veranderen. Hun mening staat vast, verder luisteren ze niet en denken ze niet meer na. Op Orkut is veel blinde haat terug te vinden, het enige wat mensen dan doen is zinloos tegen elkaar heen en weer schreeuwen, elkaar uitmaken voor rotte vis.
Maar als iemand een concrete negatieve ervaring heeft dan kunnen we daarover praten. Als iemand vertelt over wat hij of zij heeft meegemaakt, dan neem ik dat serieus. Het heeft geen zin om te zeggen dat het meestal best meevalt of dat ik zelf niet zulke ervaringen heb, maar wel positieve.
De gastverwarring vind ik een raar fenomeen. Als een Nederlandse puber, een autochtoon, de wet overtreedt dan krijgt hij of zij een boete, of een gevangenisstraf. Als een allochtoon, bijvoorbeeld een puber met ouders die in een ander land zijn geboren, de wet ovetreedt, dan zou hij of zij opeens het land moeten worden uitgezet. Dan heeft onze gast, die wij een hartelijk en warm welkom hebben gegeven bij de ontvangst (ahum), zich niet als goede gast gedragen, dus moet de ongewenste gast vertrekken. Maar iemand die hier geboren is, is hier niet te gast, die hoort hier thuis. Iemand die hier al dertig jaar woont is ook niet te gast. En waar ligt dan de grens? Waarom zouden we onderscheid maken tussen gasten en oer-Hollanders of zoiets? Iedereen moet zich aan de wet houden. Waar iemand vandaan komt, of zijn ouders, en hoe lang geleden, dat is niet relevant.
In Nieuwegein waren er vaak hangjongeren onder het poortje waar ik langs liep om naar de tram te gaan. Soms namen ze het hele poortje in beslag en kon ik er bijna niet langs. Ze gingen ook niet aan de kant als ik eraan kwam. Ze waren aan het blowen en drinken en maakten lawaai. Ik vond het niet prettig om daar dicht langs te lopen. Die jongeren hebben allerlei achtergronden en huidskleuren, soms zijn er ook "witte" Nederlanders bij. Moet nu iedereen het land worden uitgezet, behalve de Nederlanders, zodat ik geen last meer van hen heb? Wat een onzinnige oplossing. Ik kan beter een blokje omlopen zodat ik er niet langs hoef. Of ik vraag hen aan de kant te gaan. En verder is er allerlei beleid mogelijk vanuit de overheid om te zorgen dat hangjongeren minder overlast geven.
Dus ik heb een negatieve ervaring gehad met hangjongeren. Er waren waarschijnlijk Marokkanen bij. Is nu mijn conclusie: "Ik heb een hekel aan Marokkanen want ze blowen, drinken, maken lawaai en ze gaan niet voor me opzij"? Nee natuurlijk niet. Misschien heb ik nu een hekel aan dat groepje jongeren onder het poortje, of in ieder geval heb ik er een hekel aan dat ik soms last van hen heb. Waar zij vandaan komen, of ze autochtoon of allochtoon zijn is niet relevant. Het is een simpel principe: als je last hebt van mensen dan vraag je hen daarmee op te houden. Het slaat nergens op om aan een zo'n ervaring, of een paar, een conclusie over een heel volk te verbinden.
Ja, criminaliteit komt relatief veel voor onder Marokkanen in Nederland. Dus de kans op een negatieve ervaring met een criminele Marokkaan is relatief groot. Maar Marokkanen zijn gewoon mensen zoals iedereen en racisme tegen Marokkanen - of wie dan ook - is nooit gerechtvaardigd. (Ik noem Marokkanen als voorbeeld ter ondersteuning van het Munt filmpje, ik vind het erg dat driekwart van de stemmers op de site zegt dat ze niet kunnen wachten tot de laatste Marokkaan uit Nederland is vertrokken.)
Dus dit is wat ik zou zeggen tegen de ervaringsracist: "Dat is naar voor je, die ervaring, maar het is geen excuus om racist te worden." Mensen horen zich normaal te gedragen zodat anderen daar niet onnodig last van hebben. Dat geldt voor iedereen: autochtonen en allochtonen. Als je last van iemand hebt vraag je de ander daarmee op te houden. Conclusies over de aard van een volk / ras laat je verder achterwege, want dat doe je bij Nederlanders ook niet.
***
Hoe kan het dat Wilders zo populair is, wat is er aan de hand met dit land? De tegenstellingen en de vijandelijkheden versterken zichzelf. De haat en angst nemen toe aan beide kanten, onder zowel autochtonen als allochtonen. Als Nederlanders negatief denken over buitenlanders voelen buitenlanders zich minder geaccepteerd en dat vergroot de kans dat buitenlanders zich slechter gaan gedragen (radicalisering, toename in geweld door gebrek aan binding, betrokkenheid, waardering), waardoor Nederlanders weer meer een hekel aan hen krijgen en Wilders populairder wordt met zijn onzin.
In het kader van "Waarom Wilders?" probeer ik me in te leven in wat een Wilders aanhanger beweegt. Dit filmpje is verhelderend. Deze mensen willen dat Nederland weer wordt zoals twintig jaar geleden. En er wordt gezegd dat er meer molens en kerken moeten komen en minder moskeeen. Persoonlijk is dat gevoel mij totaal onbekend, het gevoel van: het vertrouwde Nederland van vroeger verdwijnt en de macht wordt overgenomen door een stel gevaarlijke vreemde buitenlanders. Angst voor dit soort veranderingen is mij vreemd. Ik hou ervan om temidden van allerlei culturen te leven. Toen iemand zei dat reizen voor haar niet zo hoeft, dat ze het liefst thuis is met het vertrouwde frisse Hollandse gras, toen kon ik mij daar wel iets bij voorstellen. Maar meer molens en kerken, wat moeten we daarmee? De bestaande kerken lopen al leeg. Misschien is de angst voor verandering begrijpelijk voor mensen die wat minder wereldburger zijn dan ik en die niet verliefd zijn geworden op Senegal. Maar hoe dan ook is er geen weg terug, we kunnen de klok niet twintig jaar terugdraaien. Dus wen er maar aan, aan de nieuwe tijd, de nieuwe situatie, snelle veranderingen, invloeden van buiten; hoe eerder hoe beter. De buitenlanders blijven, het is tijd om op te houden met haat zaaien en flink aan de slag te gaan met bruggen bouwen.
10/11/2009
The Zahir
On the other hand this book touches me very much. The story seems to be grabbed from my life, it's very recognizable. And it's recognizable to many people I think (in different ways). Paolo Coelho is a good writer. His underlying philosophy is very interesting, and it can be helpful to live a meaningful and inspired life.
The story reminded me of my relationship with my ex-boyfriend. In the book a man and a woman, who love each other very much, loose each other. It can easily happen without anyone noticing it.
***
I don't know if God exists. I will never know it for sure. I can only choose if I want to believe in God or not. I believe in God. I believe that God created us humans, that he is the source of our existence. We are his creatures (which doesn't mean that the evolution theory is wrong). Regarding the rest of the story I will tell here; I also don't know if it's true. But it's a beautiful idea that gives me strength, and as a philosopher I don't believe that we have access to an absolute truth. It might be true, that's all.
Everything that happens is meant to be. God is all-knowing and all-mighty. He knows what will happen and he often decides not to do something to stop it from happening. He gave us humans a free will. He gave us the ability to choose between good and bad (=ethics). He could have created us as completely good humans, living in an everlasting Utopian society of love and peace. He didn't do so. We are responsible for our own actions, for the choices we make, for how we treat other people. The injustice in the world, the enormous poverty, the environmental problems, the never ending wars, the unnecessary suffering, it's a consequence of what human beings did to other humans, and to animals / nature.
When a baby is born, it's as if a seed was planted. The seed has a potential, the seed has everything inside itself to become one day a certain type of tree or flower, with a certain color and certain properties. The seed is meant to become like that, to become a red rose or to become an orange tree. This was already “decided” before the seed was planted. When a seed falls on a concrete road or in a desert with no water, the seed cannot grow. This means that the seed doesn't reach its destiny to become a flower.
We all have the obligation to try to realize our own destiny. We all have a potential of what we could become, if we use and develop our talents and skills at maximum, if we understand which way we want to go, if we get the chance to move in that direction and if we do all we can to reach our destiny. We all have a mission to move towards our destiny. It is as if we are prophets. A prophet has a vocation, a calling to listen to the word of God and to spread that word among people. God is Goodness and to spread the word of God means to spread Goodness. For most people it's more difficult to listen to the word of God than for prophets and for most people it's difficult to know what is their mission and their destiny. But we can listen to our hearts and reflect on it.
There are different roads I can choose between. One road is getting the closest to my own destiny, to where I belong, to what fits best for me, to being completely myself. I should try to find that road and move in that direction. The energy that makes me want to move in a certain direction is my desire. My heart stretches out its arms in a certain direction, it longs to go there, and then I start walking. When I don't feel any desire to go somewhere, then something is very wrong. For me, the meaning of life is not simply happiness or self-development, these are just side-effects while I am on my way (but positive side-effects which make my life more pleasant). To be on my way towards my destiny is maybe the meaning of life, for me.
Paolo Coelho often talks about divine signs who point someone towards his or her destiny. I don't know if such signs really exist. But I know that to listen to my heart, to my core, to what is fundamental to me, to what defines me as a seed, my potential, if I follow that kind of desires, it makes my walking on the road a more positive experience. I start to attract positive things. When I move towards whom I really am, I can develop my talents and I feel happy because I come closer to myself.
It gives me peace of mind to move towards my destiny. There is no need for stress, no need to be too much concerned about little things that are bothering me in my daily life. The problem of a relationship falling apart, as Paolo Coelho describes it in the Zahir, I think that it doesn't happen if you can both continue to move towards your destiny, and if these destinies are not too far away from each other.
I have a strong desire for justice. With regard to the situations that I find unjust, unfair; I like to do something to change such situations, and to help people with difficult lives, people who are poor and oppressed. When I am in Senegal I feel very close to myself. I think Senegal is my destiny.
Hope for the hopeless
making the best of it
playing the hand you get
you're not alone in this
there's hope for the hopeless
