2/21/2010

 

Roddels

Ik las een artikel in de Volkskrant over onderzoek naar roddels. "Wat anderen over je zeggen, bepaalt je imago. Informatie uit tweede hand beklijft, ook al is die vals", zegt de onderzoekster Aafje Brandt. Brandt ontdekte dat informatie van anderen een veel sterkere invloed heeft op het beeld dat we van iemand vormen, dan de informatie die iemand over zichzelf geeft. "Dus als iemand zegt: ‘Ik ben sympathiek en grappig’, geloven we dat veel minder snel dan wanneer een ander zegt: ‘Menno is sympathiek en grappig.’ Iemand die erg met zijn kwaliteiten te koop loopt, wordt al snel als irritant en opschepperig gezien, waardoor zijn inhoudelijke boodschap deels wordt genegeerd."

Waarom zou ik Menno niet geloven als hij over zichzelf zegt dat hij grappig en sympathiek is? Hij kan liegen, maar dat kan ook zo zijn als een ander het over hem zegt. Ook kan een ander een heel ander gevoel voor humor hebben of andere mensen sympathiek vinden dan ik. Maar als iemand het zegt over iemand anders dan lijkt het objectief te worden. Een uitspraak die niet van mijzelf komt en ook niet van de persoon over wie het gaat, lijkt een feit, want het beeld wat de ander oproept, kan ik me voorstellen. Ik ga me Menno dus voorstellen als een sympathiek en grappig iemand, ook al heb ik hem nooit ontmoet en nooit een grapje van hem gehoord.

Ik moest denken aan een gesprek dat we in de kroeg hadden van Gemeenschappelijk Wonen. Ik ergerde me aan mensen in de kroeg die de hele tijd aan het roddelen waren over een oudbewoner. Het was iemand die er maar kort gewoond heeft en ik had haar nooit ontmoet. Iemand anders vroeg of er dan helemaal niets positiefs over haar te zeggen is. De roddelaars zeiden dat het enige positieve is dat ze weg is. Ik wilde best iets positiefs over haar zeggen, maar ik ken haar niet. En toch zit mijn hoofd vol met beelden van haar, maar dat zijn alleen beelden van "horen zeggen". Ik realiseerde me dat het heel moeilijk is om die beelden uit mijn hoofd te zetten. Sommige mensen voelen zich gekwetst en hebben daarom door emotie gekleurde beelden. Zij heeft mij nooit gekwetst dus waarom zou ik die gekleurde, vertekende beelden van anderen overnemen? Maar het is heel moeilijk om die beelden uit mijn hoofd te zetten en volkomen neutraal en zonder oordeel aan haar te denken.


"Denk nu vooral niet aan een roze ijsbeer", zegt iemand tegen je. Waar denk je dan meteen aan? Aan een roze ijsbeer. Je kunt moeilijk voorkomen dat beelden je hoofd inkomen wanneer een ander het beeld oproept. Op het moment dat ik nadacht over iets positiefs om te zeggen over degene over wie geroddeld werd, besefte ik dat ik haar niet kende. Maar met al die beelden die ik over haar in mijn hoofd heb, lijkt het net of ik haar wel ken. Wanneer mensen iemand reduceren tot een statisch en overdreven beeld, dan wordt die persoon als ding behandeld. Een mens mag niet tot een ding gereduceerd worden (Levinas). Je kunt het dus beter niet doen, op die manier roddelen, want je zadelt anderen op met beelden van een object in plaats van de echte persoon.

Zo werkt dat ook met vooroordelen. Als je vaak genoeg een negatief oordeel hoort over een bepaalde bevolkingsgroep, dan ga je dat vanzelf geloven, ook al heb je zelf geen negatieve ervaringen met mensen uit die groep. Ik denk dat er veel oefening nodig is om de beelden van "horen zeggen" uit je hoofd te zetten en zoveel mogelijk onbevooroordeeld een ander tegemoet te treden.

2/17/2010

 

Emotie





2/15/2010

 

Vrijheid

In het onvoorspelbare zit de vrijheid van de mens
Hanna Arendt

2/08/2010

 

A world of victims

Saturday 6 February I went to a congress about human rights, globalisation and development, organised by the Student Association for International Relations (SIB). Tariq Ramadan gave a very interesting lecture. At one moment I thought: I am glad that I live in this time, that I can hear his lectures. What he is saying is new, he is a special philosopher. His lectures help me to develop my thoughts. I thought of Levinas who was glad to be there at the time when Heidegger gave his lectures in Freiburg. Heidegger was also different from other philosophers at that time. He came with a new vision. It would have been nice to hear lectures from Aristoteles, Spinoza or Sartre. I was also too late to be present at a lecture from Levinas. But for Ramadan it's the right time. Maybe his ideas are not that interesting as pure philosophy, but I think they are important in the field where philosophy, religion, society and politics come together. He probably doesn't belong in the historical list of great philosophers, but for me personally his ideas are important.

It is strange that there is so much criticism and suspicion towards Ramadan. When you see on the internet how many times Ramadan is called a wolf in sheep clothes, speaking with a double tongue, you start to think that it must be true, if it's said so often. But I think it's not true at all. Ramadan said before that a good Muslim is an invisble muslim, for islamophobes. Ramadan is not invisible at all. The fact that Ramadan is a clearly visible and outspoken, that alone is enough to make islamophobes afraid of him. His ideas are not extreme. In his lecture from last Saturday he hardly spoke about the Islam. He is not obsessed by the Islam, as opposed to the islamophobes that criticize him.

Below I will give a summary of what Ramadan said at the SIB congress:

Respecting human rights means to protect the dignity of human beings. This implies on the one hand rights and on the other hand responsibility / obligations. Nowadays there is too much an emphasis on rights and too little on the responsibility to protect the dignity of human beings. The idea of universal human rights is a complicated issue. What is considered universal depends on the notion of man. Is it a white western heterosexual man or a black African lesbian woman, for instance?

Between a believer who believes in one God who created all humans and an atheist who only trusts human reason, an agreement is not possible. This can be compared with a mountain. We can agree about the values at the top, which are truly universal, but we use different routes to reach the top. A dogmatic mind expects us to take all of the same road towards the top. We need an attitude of humility: I know that there are other routes to the top than my own, I respect that. Human rights have to do with power, with the use of words, a dominant discourse. People who have no power cannot protect their rights. It also has to do with trust. We need to show humility, respect, to be consistent and to be self-critical.

We live in a world of victims. People are afraid of immigrants, afraid of violence, they consider themselves as victims. A world of victims means the end of human rights, because people don't take responsibility for their actions. How can we nurture a sense of humility towards the truth (we don't posess absolute truths)? How can we stimulate people to take responsibility to be active citizens who implement their values? We consider ourselves as victims of "the other". This leads to polarisation of "us versus them". When these sentiments arise, populist parties become more popular. This is an ideology of emotions / emotional politics.

We need good education to teach children ethics. We need an intercultural coming together, to take responsibility for our future. Philosophy, spirituality and religion can nurture our minds with ethics and a sense of responsibility. Education can tell children that they are responsible for who they are and what they do. Serve yourself and serve your community. If you don't do so you can be economized by your fears and by other people, you become victimized. Martin Luther King had a dream, but he didn't only dream, he also acted. And we need mutual trust. People create virtual walls around themselves. The most dangerous jails are the ones of which you don't see the bars.

It's not that there are no victims in the world, but to nurture a victim mentality is another thing. We can nurture a sense of responsibility: "Ok, you are victims, but you can strive for justice." However, we should not be obsessed by justice, because then we become victims of our own obsession.

Show compassion for yourself and others, forgive yourself and others for mistakes. We need a philosophy of pluralism. In te political debate we should be at the same time humble and ambitious, humble with regard to values and absolute truths, and ambitious with regard to changing the world. We are responsible for changing our mentality. This is what I expect from social movements.

Here you can watch the discussion.


 

Waar heb je dat onderhandelen geleerd?

Ik merk dat er iets in mij aan het veranderen is. Ik deed vanavond mee aan een business game bij Wijk in Bedrijf. Ik nam spontaan de leiding en dat werd geaccepteerd door de anderen in mijn groepje (al blijf ik moeite houden met een paar aspecten van leiding geven: communiceren, overleggen en delegeren, ik deed te veel in mijn eentje). Ik voelde me niet verlegen / onzeker. Na afloop vroeg iemand waar ik geleerd had zo goed te onderhandelen. Nergens eigenlijk. In de echte wereld ben ik daar ook niet zo goed in. Maar van zo'n spel word ik altijd fanatiek. Ik begreep goed en snel hoe het werkte, ik had een goed overzicht over de situatie en we hadden maar weinig tijd, dus ik wilde alles eruit halen wat erin zat. Ons groepje / bedrijf heeft de meeste winst gemaakt. Misschien moet ik de echte wereld ook wat meer als een spel beschouwen...

This page is powered by Blogger. Isn't yours?